Het geweten gezuiverd

                               

(Lezen: Psalm 51)


Ik weet nog dat ik als jongetje van een jaar of 10 voor het eerst geconfronteerd werd met een werkelijk God-onterende grap, een mop. Ik ga hem hier uiteraard niet herhalen. Ik vond het erg moeilijk, omdat vriendjes van mij, met mijn Here Jezus spotten, hoewel ik Hem nog niet persoonlijk kende. Ik wist al wel heel jong: aan Jezus moet je niet komen. Hij is heilig. En daar maak je geen vuile grappen over.

Maar er was iets vervelends. Ik kon de mop niet vergeten. Ik bleef er aan denken. En tot op de dag van vandaag kan ik hem navertellen. In het verleden heb ik God, als kind, vaak gevraagd of Hij het mij wil doen vergeten. Maar dat is niet gebeurd.

En nu, achteraf, weet ik ook niet goed of het zo werkt. Ik zou het wel graag willen. Maar kun je moeilijke, pijnlijke dingen uit het verleden echt vergeten? Kun je ze ‘kwijtraken’? Ik denk het wel. God is machtig om wonderen te doen, dus dit kan Hij ook. Waarom dat bij mij met deze grap nog niet is gebeurd weet ik niet. Het maakt wel, dat ik dit thema best lastig vind om te bepreken. Maar ik weet wel dat ik o.a. hierdoor, heel bewust ben geworden van dat wat je oren in komt, of dat wat je ogen zien. Het wordt ergens opgeslagen en de duivel is er als de kippen bij om je er een schuldgevoel over te geven en om je er ‘bad’ over te doen voelen.

Lezen: Hebreeën 9:11-14 en straks volgen nog een paar teksten.

Vrienden, het bloed van de Here Jezus reinigt niet alleen ons hart van zonden, het neemt niet alleen elke aanklacht en elk schuldgevoel van ons weg, het bloed van Jezus reinigt ook ons geweten, dat ons van binnenuit aanklaagt!

Wat is ons geweten eigenlijk? Het Griekse woord suneidesis betekent ‘samen met iemand anders weten’. God heeft ons een geweten of bewustzijn gegeven, waarmee we van nature aanvoelen of iets in orde is of niet. Het is ons door God gegeven onderscheidingsvermogen dat ons waarschuwt of we het verkeerde doen, en daarmee zondigen. Ik las van de week de term ‘door God ingeschapen alarmcentrale’. Dat lijkt me goed gezegd!

De Bijbelse definitie van mijn geweten is dat ik ‘besef van zonde heb’ (Hebreeën noemt dat), of dat je ‘rekening houdt met God’. Dat is allemaal heel mooi, maar we hebben één probleem: door te zondigen werd ons geweten besmet, zodat we het van nature allemaal niet zo goed meer kunnen aanvoelen! Paulus zegt tegen Timotheüs dat mensen die volharden in hun zonde, in hun geweten gebrandmerkt worden, dat hun geweten het zwijgen wordt opgelegd.

We lezen in 1 Timotheüs 4:1,2 "Maar de Geest zegt nadrukkelijk dat in de eindtijd sommigen het geloof zullen verlaten, doordat ze luisteren naar dwaalgeesten en naar wat demonen hun leren. Ze worden hiertoe aangezet door huichelachtige leugenaars, die hun eigen geweten hebben dichtgeschroeid…"

Dat is heftig, hè! Vergelijk het maar met de opmerking die ik een paar weken geleden maakte: zonde went. Ons geweten wordt door de zonde als het ware verdoofd, afgestompt en minder gevoelig om het goede van het kwade te onderscheiden. En dat heeft ons besef van God en wat zonde in ons leven doet absoluut negatief beïnvloed! Het is een proces waarin we langzaam maar zeker steeds verder van God wegglijden.

Ons geweten is ons bewustzijn. Het Griekse woord voor geweten suneidesis is afgeleid van het werkwoord suneido wat vertaald mag worden met ‘in gedachten voor je zien’. Koning David kende dat! We lazen al samen Psalm 51, en in vers 5 lezen we "Ik ken mijn wandaden, ik ben mij steeds van mijn zonden bewust." Zijn verleden achtervolgt hem en zijn zonden staan hem steeds voor ogen. Zonder dat hij het wil, ziet hij in gedachten telkens voor zich hoe hij met Batseba overspel pleegde en hoe hij Uria, Batseba’s man, de dood instuurde. Je hebt dat haast niet meer in de hand en je wordt er doodmoe van. En David roept het verderop in de Psalm dan ook uit:"Sluit uw ogen voor mijn zonden en doe heel mijn schuld teniet. Schep, o God, een zuiver hart in mij, vernieuw mijn geest en maak mij standvastig, verban mij niet uit uw nabijheid, neem uw Heilige Geest niet van mij weg. Red mij, geef mij de vreugde van vroeger, de kracht van een sterke geest."

We zijn ons vaak niet bewust dat herinneringen als beelden worden opgeslagen in ons geheugen. We beseffen niet wat bijvoorbeeld het zien van seksueel getinte foto’s en/of films voor een invloed op ons leven hebben. Het meest extreme voorbeeld daarvan is wellicht de moordpartij van 2 weken terug in Duitsland. Ik wil niet zomaar allerlei verbanden leggen, maar één van de zaken die meespeelde bij deze jongen was het kijken van zeer veel horrorfilms en het spelen van gewelddadige computergames. Zonder dat we het misschien willen, worden plaatjes en ervaringen uit het verleden in ons bewustzijn opgeslagen. Ze kunnen je achtervolgen. Hoewel je christen bent. Hoewel je Jezus van harte wilt volgen.

Vrienden, luister, je mag God echt vragen een wonder te doen: "Vader, reinig mijn hart en mijn geweten met het bloed van de Here Jezus, zodat elke negatieve herinnering aan mijn zondige verleden niet langer mijn ziel, geest of lichaam kan beïnvloeden. Door het bloed van Jezus ben ik schoongewassen op alle gebieden van mijn leven." Dat is één van de wonderen van het kruis! Dat de angel, de pijn, de aanklacht in je geweten… verleden tijd is!

Laat je niet aanklagen door de vijand, die je vertelt dat je schijnheilig bent omdat je toch al vaker aan God beloofd hebt dat je dit of dat niet meer zult doen. God weet al lang dat je schijnheilig bent. Maar weet dat de Vader wacht tot je bij Hem thuiskomt en Hem alles zult vertellen wat je verhindert zijn nooit falende liefde te kunnen ontvangen. In Handelingen 3:19 staat een prachtige tekst, die komt uit Petrus’ toespraak "Wend u af van uw huidige leven en keer terug tot God om vergeving te krijgen voor uw zonden!" Ik hoorde van iemand die voor elke keer dat de duivel hem aanklaagde in zijn geweten ging bidden voor iemand in zijn omgeving, of hij/zij een discipel van de Here Jezus mocht worden. Het aanklagen door de duivel was toen snel verleden tijd…

En tegen iedereen die bij de voet van het kruis staat en zijn oog op Jezus richt zegt Hij: "Maar dit is het verbond dat ik in de toekomst met Israël zal sluiten – spreekt de HEER: Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en hem in hun hart schrijven. Dan zal ik hun God zijn en zij mijn volk. Men zal elkaar niet meer hoeven te onderwijzen met de woorden: "Leer de HEER kennen,"want iedereen, van groot tot klein, kent mij dan al – spreekt de HEER. Ik zal hun zonden vergeven en nooit meer denken aan wat ze hebben misdaan." (Jeremia 31:33,34).

Laat die woorden maar diep tot je doordringen. Is het niet geweldig dat God niet meer aan onze zonden denkt? God heeft, in tegenstelling tot ons, het vermogen ergens niet meer aan terug te denken. Het niet meer op te roepen. Het is niet meer in Zijn gedachten. En dat is wat er met ons gebeurt als wij ons hart en ons geweten laten reinigen door het bloed van Jezus. Dan gebeurt een wonder: ook wij krijgen het vermogen er niet meer aan terug te denken. Dan kun je vergeten wat achter je ligt en mag je je uitstrekken naar wat (in Jezus) voor ons ligt. Om wat Jezus’ overkwam mag jij in Zijn nabijheid genezing ontvangen!

We gaan nog een stap verder.

In de offerdienst in het O.T. zag je dat de hogepriester één keer per jaar het heilige der heiligen binnenging om er te offeren voor zijn eigen zonden en voor de ‘onbekende’ zonden. De zonden die je in onwetendheid deed en die je niet beleed omdat je niet wist van het zondige ervan. Hier komt de heiligheid van God naar voren.

De schrijver van de Hebreeënbrief zegt daar nog een paar interessante dingen over. Want we leven nu in de tijd van het nieuwe verbond. En haast retorisch lezen we in Hebreeën 10:1,2 dat de offers in het Oude Testament niet dat deden wat Jezus’ offer wel deed: dat geweten zuiveren. Lees maar mee in Hebreeën 10:1,2:"Omdat de wet slechts een voorafschaduwing toont van al het goede dat nog komen moet en daarvan niet de gestalte zelf laat zien, heeft hij ook niet de kracht om degenen die jaar in jaar uit met steeds dezelfde offers aan de dienst deelnemen ooit tot volmaaktheid te brengen. Anders zouden die offers allang niet meer gebracht worden; degenen die aan de dienst deelnemen, zouden immers als ze eenmaal gereinigd zijn geen enkel zondebesef meer hebben."

Dus de priesters bleven maar offeren, en riepen zelfs in herinnering wat er in het verleden fout ging, om daarmee te tonen hoe duidelijk wij God liefhebben. In het N.T. lezen we dat we juist in Jezus mogen zien wat God ons gegeven heeft: vergeving van zonden!

Hoe zit dat dan met een ‘moment verootmoediging’ bijvoorbeeld, of met de voorbereiding op het Avondmaal? Als wij onze plek tegenover God bedenken, onze zonden van de afgelopen week, dan gaat het niet om het ‘oude koeien uit de sloot halen’, maar om ons te realiseren waarom we vandaag weer hier samen zijn om God te zoeken en te vinden. Zonder Hem kunnen we niet leven. Zonder Hem kunnen we niet verder, de nieuwe week in.

Hebreeën 9:9,10 zegt zelfs letterlijk "Dit alles is een zinnebeeld voor de huidige tijd: er worden daar gaven en offers gebracht die het geweten van degenen die ze opdragen niet tot volmaakte zuiverheid kunnen brengen; het gaat alleen om voedsel, drank en rituele wassingen, om bepalingen over uiterlijkheden die slechts gelden tot aan de nieuwe orde."

Dus speciaal voor diegenen die tegen zichzelf oplopen, door bedreven zonde of doordat ze aangeklaagd worden of doordat hun geweten en herinnering je in de weg staat: naar het kruis ermee! Het nieuwe verbond is ingegaan. Je hoeft niet meer op de waakvlam te leven maar mag het vuur van Christus ontvangen. Zijn kruis en opstanding biedt alle mogelijkheid tot verlossing van jezelf en identiteit in Christus.

Je hoeft niet meer gebukt te gaan onder het juk van schuldgevoelens, aantijgingen en (valse) beschuldigingen. Je mag tot je doel komen. En wat is dat voor doel?

We lezen het in vers 14 van onze tekst: "… en het heiligen voor de dienst aan de levende God." De heerlijkheid van ons als schepsels van God is in Zijn dienst te zijn. Een werktuig te zijn tot uitvoering van Zijn heerlijke, volmaakte wil. Geen dode afgoden meer dienen, maar de levende God, de volmaakte die alles overziet.

Je geweten zegt jou wat je van jezelf denken moet. En je met het bloed van Christus gereinigde geweten zegt je dat je van de zonde bent vrijgemaakt, in Gods liefde bent opgenomen en dat je je van harte hebt overgegeven om de Levende God te dienen!

Amen.


                                  




Geschreven door Jurjen ten Brinke, voorganger van "Hoop voor Noord", in Amsterdam.

(22/3/09)