Blog

Het eeuwige verder

iStock_000003872161XSmall1-300x223Het eeuwige verder.

Dood is als het leven, en bezorgd je een groot verdriet.
Verwacht, onverwacht, er op voorbereidt? Of toch niet?
Onvermijdelijk, niet te stoppen, niet te keren.
Dood het einde? Of een nieuw begin?
De opstandings kracht geeft het einde weer zin.
De dood opent zijn deur, er komt een lege plaats, een groot gemis.
Wie is sterker dan de dood? Wie kan hem stoppen of keren?
Je naam gedrukt op een kaart is wat van jou bestaan nog over is.

We mogen door de deur naar een plaats van rust en vrede. De plaats gevuld met Gods natuur.
Mocht ik toch ééns wandelen door de groene velden met de bloemen de vlinders de blauwe lucht.
Daar waar geen ziekte en oorlog maar alleen vrede is. De liefde zuiver en puur.

Mocht ik Hem toch ééns ontmoeten, oog in oog met Christus onze Redder.
Serene rust en volmaakte liefde waar je leven nooit stopt.
Het leven een reis. Een reis samen met onze geliefden. De reis naar het eeuwige  verder.
We hebben lief voelen vreugde verdriet en pijn.
Het leven laat je lichaam slijten. Je geest geknakt of juist sterk door de reis.
de deur naar het verder moest er daarom ook wel zijn.
Bergen worden verzet en reuzen verslagen. Het leven een feestje? Of moeilijk te dragen…

Hoopvol is de reis, dat is reeds bevestigd voor je er aan begon. In vreugde en verdriet je reist  niet alleen.
Bekleed met Zijn lichaam Hij is met jou. Hij Die als Enige de dode dood overwon.
Dood maakt scheiding tussen mensen. Kunnen we niet samen door de deur van het nieuwe bestaan?
Zou dat niet het mooiste zijn? Om met zijn allen tegelijk te gaan? Niemand blijft achter. Wat overblijft zijn niet enkel bloemen op je graf of de kaart met alleen nog maar je naam.
Het eeuwige verder ik ben er nog nooit geweest. Het is er niet te warm, of veel te koud. Nee de omgeving is volmaakt. Ik denk dat ik er dolgelukkig ben, daar is het Hemels feest.

We zullen niet begrijpen waarom het iemands tijd al is. Moeilijk te bevatten waarom een ouder zijn kind verliest. Of een kind dat zijn ouders door de dood zo mist. Dood is niet meer samen! Wat overblijft is slechts een gezicht vol tranen. Maar in Zijn hart draagt Hij jou. Niets is groter dan Zijn warme liefdevolle trouw.

Je leven een reis naar het eindstation. De plaats waar voor anderen het eeuwige verder al begon.
Wat overblijft is niet de steen met alleen je naam. Jou naam is geschreven in Zijn hand, daar blijf je voor eeuwig bestaan.
Achter de deur staan de engelen om jou in hun armen naar Jezus te dragen. Jou woning is klaar de ware vrede en liefde zal jou daar behagen.

Reis je mee naar de deur?
De deur naar het eeuwige verder.

De laatste weken zijn er sterfgevallen in mijn familie geweest. Dit, de dood hield mij maar bezig. Hierom heb ik besloten om er over te schrijven. Hoe de Hemel werkelijk is weet ik niet zeker. Dit is hoe ik de Hemel voor ogen heb. Mooie groene velden met vlinders. Hoe het er werkelijk zal zijn zal ik zien wanneer ik kom in het eeuwige verder.
Gods zegen
liefs Betty

Deel dit verhaal:Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Pin on Pinterest

Auteur Omschrijving

JEZUS is mijn rots, mijn vaste grond waarop ik sta, mijn redding, mijn leven, mijn grootste liefde

Geen reactie aan “Het eeuwige verder

Je moet zijn logged in om een commentaar te plaatsen